چگونه میگرن تاثیر محافظتی در برابر دیابت دارد؟

26 اوت 2021- افرادی که به میگرن مبتلا می شوند، کمتر احتمال دارد که به دیابت نوع 2 مبتلا شوند، در حالی که برخی از افرادی که به دیابت مبتلا می شوند، کمتر مستعد میگرن هستند. دانشمندان امروز گزارش دادند: پپتیدهایی که باعث درد میگرن می شوند، می توانند بر تولید انسولین در موش ها تأثیر بگذارند، و احتمالاً با تنظیم میزان انسولین ترشح شده یا افزایش تعداد سلول های تولید کننده ی این هورمون در پانکراس از موشها در برابر ابتلا به دیابت محافظت کنند. این یافته ها می تواند روش های پیشگیری یا درمان دیابت را بهبود بخشد.

محققان نتایج خود را در نشست پاییزی انجمن شیمی آمریکا(ACS) ارائه خواهند کرد.

پرفسورThanh Do ، محقق اصلی این پروژه گفت: ارتباط بین این دو بیماری واضح نیست: میگرن در مغز رخ می دهد، در حالی که دیابت با لوزالمعده ارتباط دارد و این اندام ها از یکدیگر فاصله دارند.

محققان قبلاً می دانستند که دو پپتید در سیستم عصبی به نامهای پپتید مربوط به ژن کلسی تونین(CGRP)  و پلی پپتید فعال کننده سیکلاز آدنیلات هیپوفیز(PACAP)، نقش مهمی در ایجاد دردهای میگرنی ایفا می کنند. همین پپتیدها، همراه با آمیلین، در لوزالمعده نیز یافت می شوند. در آنجا، آنها بر ترشح انسولین از سلول های بتا تأثیر می گذارند.

انسولین سطح قند خون را از طریق کمک به سایر سلولهای بدن برای جذب گلوکز، تنظیم می کند. سلولها، یا گلوکز را ذخیره می کنند و یا از آن برای تولید انرژی استفاده می کنند. در دیابت نوع 2 ، سلولها در برابر انسولین مقاوم شده و توانایی آنها در جذب گلوکز کاهش می یابد، که منجر به افزایش سطح قند خون می شود. سلولهای بتا در ابتدا این اختلال را با افزایش تولید انسولین جبران می کنند اما در نهایت خود فرسوده شده و می میرند که مقاومت به انسولین را تشدید می کند.

به دلیل نقش دو پروتئینCGRP  و PACAP در میگرن و دیابت، این پروتئین ها به عنوان اهداف درمانی برای هریک از این بیماری مورد توجه قرار گرفتند. داروهای میگرنی که با CGRP و گیرنده های سلولی آن تداخل می کنند، به تازگی وارد بازار شده اند و اکنون درمان های دیگری نیز در حال مطالعه هستند. با این حال، تحقیقات بیشتری برای روشن شدن اثرات این پپتیدها مورد نیاز است. پرفسورThanh Do ،  در تلاش است تا یافته های متناقض در مورد تأثیر این دو پروتئین بر انسولین را روشن کند.

برای بررسی فعالیت این پپتیدها در موش ها، گروه پرفسور Do، در دانشگاه تنسی روشی را برای جمع آوری داده ها از تنها چند صد سلول بتا ابداع کردند. آنها اخیراً گزارش داده اند که این روش نشان می دهد کهCGRP ، سطح انسولین 2 موش - آنالوگ انسولین انسانی- را کاهش می دهد. پرفسور Do، گفت: این ممکن است با مقاومت به انسولین که در دیابت نوع 2 ایجاد می شود، مقابله کند. اماCGRP در تنظیم انسولین 1 موش کمتر موثر بود، این نتیجه با نتایج مطالعات اولیه سازگار است و نشان می دهد موش هایی که فقط انسولین 1 دارند، مستعد ابتلا به دیابت هستند.

الکساندرا آنتوسکا، دانشجوی کارشناسی ارشد آزمایشگاه پرفسور Do، که نتایج این تحقیق را در این جلسه ارائه خواهد داد، گفت: این بیماری با تجمع آمیلین نیز مرتبط است. این تجمعات ممکن است باعث آسیب به سلول های بتا شده و به ایجاد دیابت نوع 2 کمک کنند. او گفت: از آنجایی که آمیلین و انسولین هر دو از سلول های بتا ترشح می شوند، استفاده ازCGRP برای محدود کردن تولید انسولین می تواند تولید آمیلین را نیز محدود کند و این می تواند از تجمع آمیلین در سلول ها جلوگیری و از آنها محافظت کند تا عملکرد طبیعی خود را ادامه دهند.

تصور می شود کهPACAP نیز نقش محافظتی در برابر دیابت نوع 2 داشته باشد. این می تواند گیج کننده باشد زیرا مطالعات نشان داده اند که PACAP باعث ترشح انسولین زیادی می شود که خود می تواند به مقاومت به انسولین منجر شود. تیم او در حال حاضر در تلاش برای حل این معما است. یافته های اولیه ی این گروه نشان می دهد که PACAP، انسولین را بسته به غلظت گلوکز تنظیم می کند. این تیم شواهد اولیه ای را یافته است که نشان می دهد PACAP انسولین را به صورت وابسته به گلوکز تنظیم می کند و افزایش ترشح انسولین را از طریق تکثیر سلول های بتا، افزایش می دهد، نه این که سلول های بتای موجود را وادار کند که بیشتر کار کنند- بنابراین از خطر فرسودگی سلول های موجود جلوگیری می شود. آنها در حال توسعه روش های تحلیلی برای آزمایش این موضوع هستند.

پرفسور Do، گفت: با وجود این نتایج مثبت، شما نمی توانید CGRP و PACAP را به عنوان راهکارهای درمانی دیابت به بدن تزریق کنید، زیرا این پپتیدها باعث دردهای میگرنی می شوند. اما هنگامی که بفهمیم آنها چگونه بر ترشح انسولین تأثیر می گذارند، می توانیم آنالوگ هایی از این پپتیدها طراحی کنیم که انسولین را کنترل کنند اما به گیرنده درد متصل نشوند.

از آنجایی که CGRP و PACAP ظاهراً می توانند در برابر دیابت تاثیر محافظتی داشته باشند، پرفسور Do، و سایر محققان نگران هستند که درمان های ضد CGRP و ضد PACAP که در حال توسعه هستند یا هم اکنون برای میگرن تجویز می شوند پیامدهای ناخواسته ای در افزایش خطر دیابت داشته باشند. علاوه بر این، این پپتیدها در بسیاری از عملکردهای مفید دیگر در بدن مانند اتساع عروق خونی نقش دارند. بنابراین پرفسور Do، و سایر دانشمندان همچنین در حال بررسی خطرات احتمالی تغییر فعالیت این پپتیدها هستند.

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2021-08-migraines-diabetes.html